همه سرشون به سنگ می خوره...

                           اما انگاری...

                                   من , خودم , سرم رو به سنگ می زنم...!

.                                                                                                                   .

.                                                                                                                   .

.                                                                                                                   .

                  هرچی بیشتر سرم به سنگ می خوره , احمق تر میشم...!!!

یکی یاد جوونش که سال قبل همین روزا پرپر شده بود می افته...

         گریه می کنه و زنجیر رو محکم می کوبه به شونه...

یکی یاد بدبختیهاش , یاد اجاره خونه ی عقب افتاده اش, بچه مریضش و ... می افته...

         گریه می کنه و زنجیر رو محکم می کوبه به شونه...

یکی  یاد عشق از دست رفته اش می افته...

         گریه می کنه و زنجیر رو محکم می کوبه به شونه...

یکی هم اطرافیانش رو می بینه که  دارن نگاهش می کنن...

        گریه می کنه و زنجیر رو محکم می کوبه به شونه...

                            (((این وسط کی به یاد حسین هست؟؟؟!!!)))