باز دلم پريشان است...

چشمهايم هم نمي خواهند بنويسند...

باز دنيا مرا ديوانه كرده است...

تنها , ترنم لبهايم مرا از عالم مردگان نجات مي دهند...

لبهايم كه مثل روزگاران پيش , تكرار كنان مي خوانند :

      واي بـــــــــــــــر من !

                           گر تو آن گــــــــــــم كرده ام باشي...!

*این نوشته ام مربوط میشه به قدیم ها...دلم هواش رو کرد, دوباره آپ کردم...

    امروز یکی از هیجان انگیزترین روزهای زندگیم بود..

         آرین ام , پاره ی تنم , امروز میرفت پیش دبستانی...

                صبح ساعت ۸ که اومد خونمون , خیلی ذوق داشتیم...

آخی...!

    کی فکرش رو می کرد آرین کوچولویی که ساعت ۹ صبح ۱۷ تیر سال ۸1

    به دنیا اومده بود اینقدر بزرگ بشه که امروز بره مدرسه...!

به قول مامانم:   "حالا دیگه یه خورده داره مرد میشه!"

                       آرین ام!

                                 امیدوارم همیشه موفق باشی....!

ساعت ۱۲ که از مدرسه برگشته بود میگفت:

 "عمه نگین! عمه نگین! با چندتا از پسرای مدرسه, دخترا رو کتک زدیم!"

این هم از نسل جدید...!

.

.

         خیلی خوشحالم...

               خیلی خوشحالم....

                       خیلی خوشحالم.....

                                           مرد کوچولوی من داره میره مدرسه!

.

.

.

 به سه سال دیگه فکر می کنم که قراره آیلین کوچولو هم بره پیش دبستانی...!

                    چه رویای شیرینیه کودکی!

*آرین کوچولو , برادرزاده ام....

*آیلین کوچولو , خواهرزاده ام....